पोरपण माझे परतूनी येते
मी गलबलून सारखा जातो
अंधारावर कोरून तुजला
रात्री मी पोरका होतो
रात्र तुजला घेऊन येते
तेव्हाचे होऊन जातो आपण
गर्भात उमगल्या अंगाईला
काळाचे गं कसले कुंपण
मेघांचे डोळे अंगाईला अन्
तुझ्या स्वरांची ओली मखमल
भारावल्या पावलांनी येते
परतून माझी शैशव धून
No comments:
Post a Comment