चैतन्य पिसारा

 

आकाशाचा  मुकूट  ल्यावा

चंद्राचा  वर  हवाच  तुरा

वाऱ्याचे  पायी  बांधून  पैंजण

सृष्टीचा  प्यावा  सारा  पसारा

 

कुतुहलाचे  घालून  चिलखत

गूढ  तळ्यांचा  तळ  गाठावा

अरण्याच्या  शिरून  ऱ्हदयी

निबिडपणा  अन  मस्त लुटावा

 

झाडांशी  हितगूज  करता

पक्ष्यांनीही  मैफीलीत  असावे

रंगगंधांची  सोडून  भाषा

फुलांनीही  खळखळून  हसावे

 

गवती  लाटांसंगे  वहावे

कवेत  घ्यावे  डोंगर  सारे

कातळांची  भव्यता  कोरून  घ्यावी

उरात  भरूनी  सुसाट  वारे

 

घनघोर  झाडांच्या  गर्दीत

माझे  मीपण जावे  हरवून

कुबेरी  शिबीसम  छायेसाठी

मीही  पांघरावे  झाडांसम  ऊन

 

सजवून  नयनी  चंद्रआभा

निर्झर  दूडदूड  ऐकावा

अनाघ्रात  आनंद  तो  झाडांचा

फुलून  असा  मी  संभोगावा

 

आकाशाचा  मुकूट  ल्यावा

चंद्राचा  वर  हवाच  तुरा

वल्कले  ल्यावी  पुन्हा  पानांची

अन  फुलवावा  मी  चैतन्य पिसारा.