पूर्वी,
तू
हसायचीस तेव्हा,
चांदण्या
कशा रांगेत उभ्या रहायच्या,
कवायतीला
उभं राहणाऱ्या शाळकरी मुलांसारख्या.
पण
आज,
तू
हसलीस तेव्हा ,
चांदण्या
उधळल्यासारख्या वाटल्या,
मैदान
कवेत घेणाऱ्या शाळकरी मुलांसारख्या...
---गणेश गोडसे---
No comments:
Post a Comment