मुकी झाडं
स्तब्ध पानं
उन्हाचं रंगतं गाणं...
वाट मोजते
सरकते क्षण
मातीच्या पोटी भणभण...
उर दाटला
ओठी तहान
अवघे व्याकूळ पंचप्राण ...
दूर आकाशी
पेटला वन्ही
धग धरतीच्या अंगणी ...
दूर क्षितीजाला
डोंगरांची किनार
सावल्यांसवे एक भरकटली दुपार...
---गणेश गोडसे---
No comments:
Post a Comment