झुंबर

झुंबर

दुःखाचं छताला उलटं लटकलेलं
बहुरंगी गढूळ झुंबर
मध्यरात्री नंतरही पापण्यांना भेटू देत नाही
घड्याळ टिकटिकत राहतं
त्या लयीवर
झुंबर मस्तवालपणे राहतं झुलत...
मेंदूचा वेध घेत खेळवत राहतं  पापण्यांना,
मेंदूच्या ठिकऱ्या करून
भयाण खिदळत राहतं,
...दुःखाचं छताला उलटं लटकलेलं
बहुरंगी गढूळ झुंबर तोपर्यंत हसत राहतं
जोपर्यंत आपलं 'हसणं' त्याच्यात मिसळत नाही...
मग पुन्हा आपल्यातच येऊन रुजतं,
ओघळतं...
अंगाखांद्यावरून..
चेहऱ्यावरून...
दाढीमिशांमधून....
अन ओघळत राहतं,
उगम पावल्यासारखं,
डोळ्यांमधून.....
...दुःखाचं छताला लटकलेलं
बहुरंगी गढूळ झुंबर.
                ----- गणेश गोडसे ----